Sunday, October 20, 2013

Эхлэл-2

Өнөө өглөө
     Амьд амьсгалгүй навчис-
     Өөр эхлэл
2013.10 


Намар

Улаан салхис
Үүрээр бүхнийг будахуй...
Миний санаа алдалт

2013.10

Monday, June 3, 2013

Зун цаг




Ийм л гунигт бороодын дусал
Хөл дор тогшоо бүжиглэх нь зун цаг
Ийм л гунигт үүлсийн нүүр
Тэр дээр хөмсөг зангидах нь л зун цаг
Ийм л гунигтай байсаар байхад
Чи бороо ороход дурлаж
Шалба норох нь зун цаг
Их л удаан үүлсийг хараад
Асгартал уйлж чаддагт нь
Атаархах... энэ зун цаг

2013.5.27

Амьдарч эхлэхүй...



Чиний мөр хэрэгтэй байна
Чимээгүйхэн налаад, нүдээ аниад...тас аниад
Энэ үед л эцэс төгсөлгүй тулаан дуусаж
Их мөнгө олох, их жаргал хайх,
Их инээмсэглэх, хөмсөг зангидах эцэс болж
Яг л амьдарч эхэлнэ...

2013.5.27


Monday, April 15, 2013

Би чамд хайртай

Өөрийнхөөр минь хайрласанд
Өөрөө би өөрийн биш болоод
Өмнө чинь зогсон инээмсэглэж
Чиний би гэж хэлэхдээ л
Өнөөдрөөс илүү чамд хайртай болсонсон...
Өөр хэнд ч биш...

Харцанд минь хамгийн их дуртайд чинь
Хархан нүд ертөнцийнх биш болоод
Хайраас чинь өөр юу ч үл харах
Харалган болж өмнө чинь зогсохдоо
Хавраас илүү чамд хайртай болчихсон...
Хэнд ч хэлэлгүй...

Гарыг минь атгаж духыг минь үнэрлэх нь
Галын дөлнөөс ч халуун байсансан
Ганцхан чиний хажууд байхдаа л
Хайлсан, хайлан урссан...
Нарнаас ч илүү төөнөх чиний хайранд
Цаснаас хурдан урссансан...
Зөвхөн чамруу...

2013.4.16
Хайртайгаа учирсан хүн бүрт зориулав...

Wednesday, March 27, 2013

Өнөөдөр шиг нэг тийм өдөр...


Өглөө сэрэхэд
Нэг л танил үнэр тархинд шигдэж
Өдөр тийш алга боллоо
Орой дахиад л гарч ирээд
Бодсон бодлуудыг нэг нэгээр нь
Хөөж орхилоо
Өмнө нь энэ л анхилам бас
Харуусалт үнэрийг
Өдрийн тэмдэглэлдээ нуусан юм шиг
"Мартах" гэж хаяглаад
Магадгүй миний танихгүй газар
Гээсэн юм шиг...

Олохгүй л гэж
Олчихвий л гэж
Оддоор, хаврын салхиар
Бас шувуудын далавчаар
Халхлаад
Үзүүрт нь зүүлттэй байсан
Өглөөний нар, оройн туяаг нь
Дэрэн дороо үлдээчихсэндээ
Одоо л би санааширч
Чиний тухай бүхнийг мартсан ч
Үнэр чинь дэндүү анхилам
Бидний хайр харуусам
байсанд л
Өнөөдөр...
Хавар ирэхдээ
Гунигийг минь надаас асуулгүй чирж ирээд
Өдөржин...
Би ийм гунигтай
Дурсамжаа төнхөж суухсан уу...

2013.3.27

Sunday, March 17, 2013

.....

Энэ шөнө
Сар бид хоёр
Чамайг төгөлдөр хуур мэт санаад
Эгэм хүзүүн дээр чинь
Сарны санот товшоод
Эзэмдэж зүрхрүү гүн нэвт шургах
Ид шидийн аязыг уруулаараа тоглоод
Чи бас хийл... морин хийл
Чихэнд чийр үгүй харанхуй шөнө шиг
Аялгуу
Сүүдэр өлмий дээрээ гишгэлэн
Цээж сүлбэх гэсэн мэт
Сүр дуулиан үгүй ч түгшүүртэй
Амар амгалан



In heaven


Monday, March 4, 2013

Миний жаахан охин

Нар тусахад
Нөгөө талд нь
Сүүдэр ч тусдаггүй
Ариухан
Надаас өөр
Нэгэн
Үнсвэл
Сүнс үгүй
Залуухан
Намирсан
Хар гэзэгнээсээ
Навчис зүүсэн
Танхилхан
Насаа нууж
Нүдээ будах
Жаахан
Охин...

2013.03.04


Thursday, February 21, 2013

Хөрөг

Бүхнийг мартаад өөр хүн болж
Бүдэгхэн төрхөө зураачид өгч
Хөргөө зуруулж
Бүв бүлээн агаарын завсраар
Сиймхий ч сэрүүн үгүйд
Чиний үнэрээр л амьсгалж
Нүв нүцгэн зогслоо

Үзэсгэлэн гэж үгүй ээ
Өнгө ч гэж үгүй
Үнэндээ
Өрж тавьсан будагт чинь л итгэж
Өөрийнхөө тухай мартлаа
Нар салхи, хайртай шөнийн сараа орхиод
Навч дэвсэж, сүрэл дэлгэсэн
Жижигхэн байшинд чинь саатлаа

2013.2.22



Tuesday, February 5, 2013

Photo: Бодох л гэж бодсоор
Дурлах л гэж дурлаад
Болохгүй буй тусам
Дэндүү хурдан дасаад
Амсах л гэж амсаад
Асгах л гэж асгаад
Аз жаргалтай хундагаа
Чулуун шалан дээр унагаад
Үдэх л гэж үдээд
Үгүйлэх л гэж үгүйлээд
Үнэрээс нь холуур тойрч
Салхиндчиг агсраад
Холдох л гэж холдоод
Хоосрох л гэж хоослоод
Холоо одсон хойно нь
Ганцаардлаа зүхэж гуниглаад

Санахгүй л гэж санаад
Шантрахгүй л гэж шантраад
Саранд зүсээ худалдаж
Сольж авсан чи минь ээ

2013.2.1
Бодох л гэж бодсоор
Дурлах л гэж дурлаад
Болохгүй буй тусам
Дэндүү хурдан дасаад
Амсах л гэж амсаад
Асгах л гэж асгаад
Аз жаргалтай хундагаа
Чулуун шалан дээр унагаад
Үдэх л гэж үдээд
Үгүйлэх л гэж үгүйлээд
Үнэрээс нь холуур тойрч
Салхиндчиг агсраад
Холдох л гэж холдоод
Хоосрох л гэж хоослоод
Холоо одсон хойно нь
Ганцаардлаа зүхэж гуниглаад

Санахгүй л гэж санаад
Шантрахгүй л гэж шантраад
Саранд зүсээ худалдаж
Сольж авсан чи минь ээ

2013.2.1

For Valentine

Чи минь хэзээ ирэх вэ
Цас хайлж яргуйд ургахаар уу
Цан арилж шувууд ганганахад уу
Аль эсвэл
Яргуйд, шувуудыг алгасаад
Яг бидний анх уулзсан шиг борооноор уу
Борооны дуслууд чиний минь уруулд хүрэхэд
Би үнсэж чиний амтыг мэдэрсэн шиг үү
Намар л хүртэл битгий хүлээлгээрэй
Навчис унаад зүрх эмтрээд
Наранд гоморхож нулимс дусаагаад
Надад яг л хоосорсон мэт санагддаг
Чи минь хэзээ ирэх вэ
Хамтдаа хаврыг угтан
Цэцэгсийн дэлгэрэхийг харъя
Хажуудаа намайг дагуулаад
Зуны борооноор алхаач
Харьд навчсыг үдэхэд
Сэтгэлд минь хань болж
Навчис цас болоход
Алгаа тосон угтъя
Надтай хамт үүрд байгаарай

2013.2.1


Tuesday, January 22, 2013

ТИЙМСЭН


Ээ мөн ч чимээгүй байна
Энд тэнд тагтаад хөглөрч
Дундуур нь алхахаар
Болжмор болж тэнгэрт цацагдаад
Бөөн шуугиан болдогсон
Харин би шувуудын хэлээр ганганаж
Тэр дээрээс та нарлуу
Хашгирч
Халин нисэгчдийн зугаацалд
Дурладагсан...

Ээ мөн ч харанхуй байна
Нүд таглаж тусгаарласан цонхоо
Хага цохиж
Нөгөө л нарны дуслуудаар
Нүүрээ угааж сэрдэгсэн
Тэгээд өрөөнд дотроо
Өнгө өнгийн солонгон дээр суун
Тоглож
Өдрийг хайш яаш
Өнгөрөөдөгсөн...

Ээ мөн ч бүгчим байна
Салхи нүд, хамар, уруул дээр буугаад
Сормуус, үнэр, үнсэлтийг минь авч
Чиний, түүний, тэдний зүг
Туугдан нисдэгсэн
Араас нь би үгээ дайгаад
Ахиж над дээр ирэхгүйг чинь мэдээд
Үнэрийг нь үсэндээ нууж
Үлддэгсэн...

2013.1.22

Wednesday, January 16, 2013

Heart




Зүрх чинь хоёрхон сонголттой
Тийм эсвэл Үгүй
Зүсэнд минь нэг хариулт
Сэтгэлд минь өөр хариулт хэрэггүй
Тийм эсвэл Үгүй...
Зүг зүгийн салхины шивнэсэн үг
Цасанд үлдсэн мөр
Зөн совин, мэргэ төлөг
Цаг хугацааны егөөдөл
Хэрэггүй
Чихээ тагла
Нүдээ ань...

Зүрх чинь хоёрхон сонголттой
Тийм эсвэл Үгүй
Зүсэнд минь нэг хариулт
Сэтгэлд минь өөр хариулт хэрэггүй
Тийм эсвэл Үгүй...
Уруулны минь үнэр
Чамайг үнсэх үнэр
Удаанхан шимсэн эсвэл
Хүрэх төдий шүргэсэн
Үнсэлтийн үнэр
Мөн чанарын үнэр
Миний үнэр
Мэдэр...
Зүрх нэгийг нь л сонгог...

2013.1.15

Sunday, January 13, 2013

Сарнай тэвэрсэн залуу

Хажууд гэнэтхэн сарнайн үнэр үнэртэх чинь
Хачин танил миний дурсамж мэт
Хажуугийн бүсгүй азтай юмаа
Түүнд улаахан сарнай бэлэглэж...

Чи минь сарнай тэвэрсээр ирдэгсэн
Би тоомжиргүйхэн авдагсан
Харин энэ бүсгүй хөл хөөр болоод
Хариуд нь үнсэлтээ хүртэл өгч харагдана

Би чамайгаа үнсэхсэн
Бэлэг цэцэггүй ч үнсэхсэн
Хариу авалгүйгээр зүгээр л үнсэхсэн
Хайрлахсан
Сарнай тэвэрсэн залуу минь ...

2012.1.14


Wednesday, January 9, 2013

TURN ON


Сэмхэн санаа алдтал
Цас хайлчихлаа
Сар унаад ирлээ

Хав хар ертөнц
Хаа сайгүй гэрэлтээд
Чи хөдөлгөөнгүй болчихлоо

Нүдэн дээр нэг үл таних нулимс
Суучихаад бууж өгдөггүй
Би нүдээ анилаа

Нэг мэдэхнээ
Дахиад л санаа алдчихаж
Бүгд хэвэндээ буцчихлаа

2012.1.9

Өвөл

Намар өнгөрчихөж
Хавар болох болоогүй
Навчис хийсээд дуусчихаж
Бороо дуслах хаа ч байсан

Цонхоор шаргалтсан гуниг харагдахгүй
Сэтгэл гэгэлзтэл шаагихгүй
Цоолбор үүлсийн завсраас
Нарны гэрэл солонго урлахгүй

Дурлахгүй... шинээр дурлахгүй
Чамайг бодож гансрахгүй
Дуу аялахгүй... уянгын шувуухай
Шүүрс алдтал шүлэг тэрлэхгүй...

2013.1.7

Wednesday, January 2, 2013

Чамайг явуулж чадахгүй

Нарыг жаргахад сар гардаг ч
Би сарыг хүсэхгүй
Сарыг тойроод одод гялалздаг ч
Сайхан санагдахгүй

Нойрмог унтаа байхад 
Сарны гэрлээр би яана
Нойроо хулжсан байсан ч
Оддыг хараад хир удна

Харанхуй л бол харанхуй 
Шөнө л бол шөнө
Чамайг би явуулж чадахгүй ээ

2013.1.03


Friday, December 28, 2012

Надад тохирсон ажил

Би ганцаар алхаж
Бусад нь зогсож
Цаг хугацаа амралтаа аваад
Байрандаа хөшсөн гунигуудыг
Бүгдийг нь шүүрдэж
Цаас адил шатаагаад
БАЙ гэвэл

Би лав цалин авахгүй ээ

2012.12.26


Цас ороход хичнээн дуртайг минь мэдэх үү

Цас ороход хичнээн дуртайг минь мэдэх үү

Харахад хүйтэн ч
Хүрэхэд л хайлчихдаг болохоор нь
Хайран санагдаад
Алгаа ч тосдоггүй

Гунигтай үед
Хөлийн мөрөөр
Гомдлыг минь авч
Ард хоцордог
Жаргалтай үед
Жаварт нь хацар ягаарч
Чахрах чимээнд нь
Бүждэг

Би яг л цас шиг хүйтэн ч
Чамайг хүрмэгц
Хайлж орхидог
Хайран хайран хайран

Цас ороход хичнээн дуртайг минь мэдэх үү


2012.12.27

Saturday, December 22, 2012

НЭГ Л МЭДЭХЭД

Нэг л мэдэхэд өвөл дуусна
Бороо дусална
Нэг л мэдэхэд өнөөдөр өнгөрна
Бодсон бодол замхарна
Нэг л мэдэхэд өнгөлөг бүхэн
Бүдгэрч одно
Нэг л мэдэхэд өнгөц шарх
Бадаг шүлэг болно
Нэг л мэдэхэд үйлдэл, үг
Хөшөөнд хувирна
Нэг л мэдэхэд үнсэлт, хүсэл
Хуучин дэвтэрт үлдэнэ
Нэг л мэдэхэд үдэлт, салалт
Хов хоосон байхад
Нэг л мэдэхэд үүнээс хавгүй илүүг
Хорвоогоос хожино...

2012.12.20



Saturday, December 8, 2012

TEARS



Өчигдөр нэг ширхэг нулимс залгилаа
Өнөөдөр бас нэг дуслыг
Өмнөх өдрүүдэд сэм сэмхэн
Өвөрлүүгээ дусаасансан

Өчигдөр чи итгэл алдрахыг минь хараагүй
Өнөөдөр ч нулимс мэлтэзэхийг таниагүй
Өмнөх өдрүүдэд гомдолууд үе үе төрснийг
Өөрөөс минь өөр хэн ч анзаараагүй


Өчигдрийн, өнөөдрийн, өмнөх өдрүүдийн
Өчүүхэн тунирхал, дусалхан нулимс
Хэзээ үер мэт болохыг мэдэхгүй
Хуралдсаар л...

2012.12.08

Sunday, December 2, 2012

Бидний нөхөрлөл, бидний дурсамж үүрд мөнх

... Баярлалаа, ... маш их баярлалаа... энэ үгс хэтэрхий энгийн, хамгийн их хэлэхийг хүссэн талархлыг минь илэрхийлж чадахгүй  үе байх юм... 

2012 оны 12 сарын 1 ны өдөр. Энэ өдөр миний 23 насны төрсөн өдөр тохиож байна. Ижийгээ баярлуулан, уйлуулан ирсний минь 23 дахь жил... үнэндээ бол Ээжийн минь ТӨРСӨН ӨДӨР.
Өглөө босоод цонхоор харахад цастай гудамж... (жил бүрийн энэ өдрийг яг ийм л цастайгаар төсөөлдөг) , энгийн л нэг өвлийн хүйтэн өдөр шиг, гэхдээ энгийн биш мэдрэмжтэй өвлийн дулаахан өдөр... 

Энэ дэлхий дээр хамгийн үнэтэй бүхнээ хэлээч гэвэл... огтхон ч эргэлзэлгүй ГЭР БҮЛ, НАЙЗУУД гэх байлаа. Харин жил бүрийн арван хоёр сарын эхний өдөр би хамгийн үнэтэй бүхэнтэйгээ улам бүр ойртох шиг, уусан шингэх шиг санагддаг юм. 

Миний найзууд

                                      ***                               ***                                ***

Өвөө маань зохиолч хүн байсан юм. Би магадгүй өвөө шигээ зохиолч болох гэснүү, аль эсвэл дотоод сэтгэгдлээ ил гаргах гэж хичээснүү мэдэхгүй 7 настайгаасаа л шүлэг сонирхох болсон. Хамгийн анх ээжийн тухай шүлэг бичээд ээждээ уншиж өгч бөөн л  юм болж байлаа, сүүлд эмнэлэгт хэвтэж байхдаа Аавын тухай шүлэг бичиж миний мэдэхийн л уйлж байгаагүй аавынхаа нүдэнд нулимс мэлтэлзэхийг харж байсан юм даг. Түүнээс хойш хаа нэг хоёр, дөрвөн мөр тэрлэж өврийнхөө дэвтэрт өөрөөсөө ч нуугаад биччихдэг болсон. (Эргэж өөрөө хардаггүй байхгүй юу). Өөрөө ч эргэж уншдаггүй, хүмүүст ч уншуулдаггүй миний л тэрхэн агшны сэтгэгдэл болоод л үлддэг байсан... одоо ч зарим нь тийм. Мэдээж зохиол бүтээлээс огт өөр мэргэжилтэй болоод ч тэр үү хэзээ ч яруу найрагч болох тухай боддоггүй юм аа. Харин нэг удаа л номоо хэвлүүлээд гарын үсэг зурж байна гэж зүүдлэж байснаа санадаг юм... Харин зүүдээ биелэхийг би энэ өдөр харлаа.

Найзуудын маань бэлэг


                                      ***                               ***                                ***
Яруу найрагч мэтээр өөрийгөө мэдэрч, номныхоо нээлтийг хийж, найзууддаа гарын үсэгтээ номоо бэлэглээд л... Энэ бүхэн гэтэл миний төрсөн өдрийн БЭЛЭГ байсан гээд боддоо. Ийм бэлэг байдаг тухай сонсож, төсөөлж ч байсангүй. Найзууд маань надад мэдэгдэлгүйгээр шүлгүүдийг минь эмхэтгэж ном болгоод насны минь тоогоор хэвлэн анхны номыг минь алган дээр минь тавьлаа... Гайхшрал, талархал, баяр баясал, итгэл, сэтгэл, урам зориг, нөхөрлөл бүхнийг зэрэг зэрэг мэдэрч би энэ том бэлгийг гардаж авсаан. 

... Баярлалаа, ... маш их баярлалаа... энэ үгс хэтэрхий энгийн, хамгийн их хэлэхийг хүссэн талархлыг минь илэрхийлж чадахгүйнээ... Үүрд хамт үерхэж нөхөрлөх амьдарлын замдаа хэлэхийг хүссэн бүхнээ мэдрүүлэхийг хүсч байна НАЙЗУУДДАА

"...Хайрт найзынхаа энэ хорвоод мэндэлсэн эрхэм өдрийг тохиолдуулан сэтгэлгээний их цар хүрээнд нь даль жигүүр ургуулан өндөрт хөөргөх эхлэл нь болгож, ийнхүү шүлгүүдийг нь эмхэтгэн гаргаж байгаадаа туйлын их баяртай байна..."                                                              (Ө.Болортуяа "Болор бодол" номны өмнөх үгээс...)

Бидний нөхөрлөл, бидний дурсамж үүрд мөнх.

2012.12.02
   

Monday, November 26, 2012

Олон жил чинийхээ дэргэд даслаа ч
Одоо ч би уруулаа өгөхдөө ичингүйрдэг
Орцонд хүргээд буцдаг байсан үеийнхээр л
Одод анивчуулж сормосоо атган харцаа буруулдаг

Одоо ч би анхныхаараа л
Өглөө бүр орой бүр чамдаа дурладаг.

2012.11.09