Уйлаагүй байхад нулимсыг минь арчсан
Урт холын зочин минь алчуурыг тань өгөхсөн
Угаагаад л... уйлж норгоод л
Удаан... зүрхэн талын халаасандаа хадгалсаар
Учирах магад... эвхэж нандигнасаар
Уйлахаа ч одоо бүр больж би том болж...
Эвхээснийхээ ирмэгээр элэгдэж
Өндөг эсгэхээ болиод... алчуур
Инээдийх нь өнгө бүдгэрээд
Өр өвтгөхөө больчихсон... чи
2012.03.07

0 comments:
Post a Comment